Vorst!

Koud! Fijn, want onze tuin op de zeeklei kan vorst goed gebruiken. Ik hoop dat de klei kapot vriest en ook alle wortels van het onkruid die nu nog boven liggen.

Vandaag gingen we even een kijkje nemen, en namen we het laatste onkruid mee naar huis om daar weg te gooien. Het schuurtje wat echt al gaar was, was nog een beetje verder ingestort, de hele achterkant ligt er nu echt uit. We laden het onkruid in de kisten en dan in de auto en besluiten een rondje over het complex te lopen om eens de diversiteit aan schuurtjes onder de loep te nemen en zo inspiratie op te doen.

We zien een mevrouw die druk staat te spitten, en helaas haar tuin heeft op moeten zeggen. De tuin is groot, met 2 kassen en veel fruitbomen, het ziet er gezellig uit. In een van de kasjes zit een kindje te kleuren. We maken een praatje en gaan dan verder met onze tocht op zoek naar ideeën voor een schuurtje.  Als we thuis het onkruid hebben weg gegooid, besluiten we de lege kratten weer naar de tuin te brengen, want hier thuis doen we er toch niets mee en staan ze in de weg.

We krijgen het over de tuin van de mevrouw, was dat niet iets voor ons ook geweest? Maar hij is echt veel te groot en aangezien we hop gaan telen, is een tuin die je zelf kan inrichten toch echt wat praktischer. Maar misschien kunnen we wat overnemen van haar? De tuin moet schoon worden opgeleverd en er staat veel. We besluiten langs te lopen, maar helaas is ze al weg. En dan valt mijn oog op de bijenkasten achterin, die had ik net helemaal niet gezien!

Oké bijen en ik zijn niet de beste vrienden, ze zoemen en ik ben meermalen gestoken toen ik op school zat (we hadden daar een vrij fanatiek volk) en gezien mijn mega allergische reactie, was dat niet echt een feest. Maar als je rustige en vredelievende bijen hebt, dan heb ik er geen probleem mee. Natuurlijk zijn bijen leuk, nuttig, gezellig en we zijn allebei gek op honing. En zo ontstaat er (weer) een idee. En de kastjes die er staan zijn klein, en lijken me ook behapbaar.

Ondertussen ben ik thuis druk bezig geweest, ik heb alle zaden die ik heb, keurig onderverdeeld in bakjes. Ik lijk wel georganiseerd!

Op een vrije dag maakte ik heb liters runderbouillon en heb ik deze vervolgens geweckt, zodat ik ze lekker lang kan bewaren. Het was de eerste keer dat ik de weckketel aangooide en hij werkt perfect!

Ook zijn de eerste fermentatie projectjes opgestart, maar hierover later meer, want er valt nu nog niet zoveel over te vertellen behalve dat het gestart is 😉

En tot slot nog social news: ik heb een instagram account aangemaakt, over de tuin en mijn kooksels: https://www.instagram.com/moestuinbelevenissen.

Wat een start!

Gelukkig nieuwjaar!! En wat een start was het voor de moestuin, want mijn zaden pakket kwam binnen, yay! In mijn vorige blog schreef ik al over de keuzes die ik aan het maken was en nu zijn ze dan binnen!

Wat zijn het er veel hè, ik ben helemaal blij er mee!

Eenmaal over het internet struinend en mijn hersenen krakend groeide mijn lijst met wanna haves en must haves gestaag… Oh die leuke gekleurde snijbiet, en paprika’s met een chocolade kleur, gele courgettes, roodbloeiende erwten, bietjes met gekleurde ringen van binnen, fles pompoen, HEBBEN!!

En dan hebben we het nog niet eens over sommige fantastische namen die ze aan de groenterassen, in de loop der tijd, hebben gegeven: de doperwt Marktveroveraar, Spinazie Amsterdams Reuzenblad, Prei Blauw Groene Herfst en Spitskool Grey Hound (want met 2 honden in huis moest ik die natuurlijk ook HEBBEN 😉 ) En zo kan ik nog wel even doorgaan.

En dan een echt Miek ding: kleurtjes!! Ik bestelde bietjes, radijsjes, worteltjes, tomaatjes en snijbieten in alle mogelijke kleurtjes mixen. Ook de basilicum is er in de mix, net zoals de lila lenteui. En natuurlijk eetbare bloemen, mooi en lekker! Ik wil gewoon graag wat moois en kleurrijks op mijn bord hebben liggen, kan er niets aan doen 🙂

Tot slot een boon die bovenaan mijn lijstjes stond, op school noemden we hem ‘ de toverboon’. Het is een paarse boon, die groen verkleurd als je hem kookt, echt waar! Toen ik met school op de markt stond, waren deze niet aan te slepen, een echte hardloper, mensen kwamen vol verbazing terug: de boon verkleurde echt! En ze namen weer nieuwe mee.

En nu kan ik druk aan de slag met alles in een zaai schema te zetten, en de indeling voor het kasje moet ook nog ‘even’ worden gemaakt. Ik voorzie zomaar dat ik nu al teveel heb voor wat kan, maar ik ga het allemaal proberen erin te proppen. Ik heb ook een zaai agenda besteld, die wordt op dit moment gedrukt en heb ik eind januari hopelijk in de brievenbus liggen. Maar daarover een volgende keer meer.

De zaden bestelde ik voor het grootste gedeelte bij Zaden enzo. Ze hebben mooie kleine verpakkingen voor een dito prijs. Keurig netjes verpakt en verzonden, duidelijke etiketten, een aanrader wat mij betreft!

Plannen en kiezen

Zodra ik wist dat we de tuin kregen, ben ik direct aan de slag gegaan met een teeltplan. We hebben de tuin opgemeten en de vakken die er al lagen. De tuin was al opgedeeld in 10 vakken, 5 aan iedere kant van het middenpad.

De helft van de tuin gaan we gebruiken voor de hop te telen en de andere helft wordt dus groentetuin. Ik wil de vakken structuur met de 30×30 tegels graag behouden, je hebt een paadje waar je op kan staan en de tegels zijn er toch al.

Wel worden het 6 vakken, dus een vruchtwisseling van 1 op 6. En er komt een stukje voor vaste planten en fruit etc. Van de hop komt er om te beginnen 1 rij, de ruimte die we dan overhouden willen we gebruiken voor (eetbare) bloemen en kruiden. Er is ruimte voor 2 rijen hop, dus uitbreiden in soorten kan altijd nog.

We gaan een nieuw schuurtje zetten en hier tegen komt een kasje die we over kunnen nemen van vrienden.  Zoiets gaat het worden:

Het teeltplan

Ik heb een lijst gemaakt van alle groentes die ik in de tuin zou willen hebben, en die we ook lusten (heel belangrijk 🙂 ) En die vervolgens weer opgedeeld in de vakken van het teeltplan.

Toen ik dit allemaal op een rijtje had, ben ik het internet opgedoken om me te gaan onderdompelen in alle soorten en maten groentes die er tegenwoordig zijn. Sommige ras namen wist ik me nog te herinneren van mijn schooltijd, veel meer ook niet. En wat zijn er leuke dingen bij gekomen aan kleurtjes en mogelijkheden wauw! Keuzes, keuzes, keuzes….

Uiteindelijk kom ik uit bij een dame die zelf ook een moestuin heeft en haar zaden verkoopt voor een mooi prijsje, met een normaal aantal zaden in een zakje. I.p.v. heel veel waar je met de helft niets doet, en dus wel voor betaald. Ik wil namelijk zoveel mogelijk zelf in mijn eigen zaad gaan voor zien, dus ik heb niet heel veel nodig voor het eerste jaar. Ook op  verschillende Facebook groepen wordt er actief geruild met zaden, superleuk!

Munt stekjes

Regelmatig haal ik verse munt uit de supermarkt, dit moest dus ook echt in de tuin komen! Dus ik ben begonnen met het stekken van de munt uit de supermarkt, ben benieuwd of het mooie, volle planten gaat geven.

Ook de verse tijm uit de supermarkt is inmiddels gestekt en krijgt worteltjes.

Inmiddels is de tuin helemaal gespit, en heeft hij echt puik werk afgeleverd! Er zijn nog meer wortels  door hem uit getrokken en deze zijn allemaal netjes op een bult in het middenpad gelegd. Super!

Kennismaken en een niet gewenste gast

Als het hoge onkruid van de tuin af is en alle paardenbloemen zijn uitgespit, willen we de 30×30 tegels die nu de vakken markeren, op stapelen op het middenpad. Zo krijgen we een mooie lange baan tuin, waar je makkelijk met de frees over kan.

We lopen naar ons tuintje toe en zien een rookwolk: er zou toch niet iets in de fik staan?? Het blijkt de kachel van een schuurtje verderop te zijn, die flink staat te roken. We zwaaien naar onze iets-verderop-tuinbuurman en hij nodigt ons uit. In het schuurtje van deze buitenlandse tuinbuurman brandt een zelfgemaakt houtkacheltje lekker warm, en er is nog een meneer aanwezig. We krijgen kopje heerlijk warme (en mierzoete) koffie aangeboden en raken aan de praat.

Hij vertelt over zijn kas en tuin, de man blijkt een waar groot grondbezitter te zijn, wat heeft hij veel tuinen! En alles ligt er keurig netjes gespit bij.

We vertellen over onze tuindroom en hij is blij dat de tuin nu  weer van iemand is. Want een tuin vol onkruid waar niets aan gebeurd, is ook voor je buren een plaag.

De andere meneer zegt onze tuin wel te kennen, ook de vorige eigenaar kende hij. Maar er is al een paar jaar weinig aan gebeurd, en er zit ‘gek’ onkruid in, ‘niet goed’. Ik vraag of hij de distels en de paardenbloemen bedoeld: nee, een ander onkruid maar hij weet het woord niet. Het zit vooral aan een kant van de tuin en je komt er slecht vanaf.

Vriendlief en ik drinken onze koffie op, bedanken de super aardige mannen en gaan weer aan de slag.

Alle tegels zijn opgestapeld op het middenpad.

Dan stapt er een oude man over het pad, op de klompen, type polder pionier. Ik krijg een hand, waarvan de botjes in m’n hand kraken, zo stevig is die en we raken aan de praat. Het is onze directe buurman, ook hij verteldt dat er inderdaad 3 jaar niets aan de tuin is gebeurd. Soms haalde hij het echt hoge onkruid weg, zodat het niet in zijn tuin uitzaaide. Maar er zit ook pispotjes in… Pispot? Haagwinde? HELP!

Mijn alarmbellen gaan af, dat is wat de andere tuin buurman bedoelde met ‘gek’ en ‘niet goed’ onkruid. Pispotjes oftewel haagwinde wil je echt niet in je tuin, kak!

De man heeft al zo lang een moestuin en ik vraag hem wat we er aan kunnen doen, om het beste deze niet gewenste gast te laten verdwijnen. Zijn antwoord is: spitten met een voor, zoveel mogelijk onkruid en troep, zo diep mogelijk stoppen.

Vriendlief en ik kijken elkaar aan: eigenlijk wilde we spitten voorkomen: het zet je bodemleven totaal op zijn kop en er gaan veel goede bacteriën dood. Daarnaast is het fysiek een uitdaging en hebben we niet veel tijd meer voor de vorst om het te doen. Lees: er is volop werk deze en volgende maand. De buurman neemt wat boerenkool mee van zijn tuin ‘ voor het avondeten’  en vertrekt weer.

We kijken elkaar aan: dan toch maar spitten? Maar wanneer en hoe dan? Het is al december, en ze geven wat kou af de komende periode. Ik zelf heb er de kracht letterlijk niet voor en als vriendlief begint en het schiet hem in zijn rug, kan die langere tijd niet werken en hebben we een grotere uitdaging. De frees is nu geen optie meer, dan verspreid je het onkruid je het alleen maar nog verder over de tuin.

We besluiten raad te vragen bij de buitenlandse tuin buurmannen, ze zitten hier al lang en hebben veel tuin. Misschien weten zij iemand die het voor ons kan spitten of wil helpen?  Vriendlief komt al snel met de andere meneer die bij de tuinbuurman zat terug, hij wil het wel voor ons doen! We spreken een bedrag af en dat wij de tuin zo leeg mogelijk maken, zodat hij lekker zijn gang kan gaan.

‘Komt goed’ we geven elkaar een hand, geregeld!

Stap 1: onkruid eruit

Zoals eerder gezegd: aan onze tuin is lang niets gedaan en hij staat vol onkruid. Ik zie vooral heel veel distels, herderstasje, paardenbloem en gras. Al met al geen ongelooflijke problemen, ik wil alles er zoveel mogelijk uit halen en de wortel onkruiden, zoals de paardenbloem, graven we uit. Dan de frees erover en klaar!

Klinkt makkelijk niet?

We beginnen met het trekken van de distels, waar kunnen we die laten? Is hier ergens een afvalplek? We vragen het aan een mede tuinder die druk aan het spitten is: nee een afvalplek is er niet. Veel mensen hebben een compostbak, of zelfs twee.

Op onze tuin staat ook een bak, met veel grond erin en ik zie sporen van distels en nog veel meer onkruid, bramen etc. Niet iets wat ik weer over mijn tuin zou willen uitspreiden. Liever wil ik dat ding weg hebben, met alle ‘vuile’ grond, maar dat is iets voor later.

Er zit niets anders op dan de distels en uitgespitte paardenbloemen mee te nemen naar huis en ze daar weg te gooien.

Na een half uurtje werken en spitten, zitten alle 4 de kisten bommetje vol onkruid, er ligt zeker nog voor 4 kisten op de paden en we zijn nog niet op een kwart van de tuin… Oh jongens, dit wordt een klusje, en waar laten we het spul??

We proppen zoveel mogelijk in de kisten, zetten ze achterin de auto en gaan naar huis.

De dag daarna rij ik nog even met mijn tuutje langs, en vul de kisten weer, vriendlief is aan het werk dus ik sta in mijn eentje te spitten. De volle kisten passen niet in mijn tuutje en laat ik staan, scheelt mij ook een hoop zwaar gesjouw.

We besluiten een groot bouw zeil te halen en spreiden dat achterin de auto uit,  en nemen de kruiwagen mee. Vriendlief zet de kisten in de kruiwagen en leegt ze vervolgens in de auto. En loopt zo heel wat keertjes heen en weer.

Auto vol onkruid

Het weer is druilerig, het regent een beetje, de klei plakt aan je laarzen en je glibbert over de paden. Terwijl het lijkt alsof je met ongelijke plateauzolen loopt. Echt romantisch en lieflijk is het niet 😉

Maar kop op: we zijn nu allebei vrij in deze drukke periode, aanpakken en door gaan!

Precies na de middagpauze melden we ons bij milieustraat in het dorp en laten we al het onkruid bij hun achter.  We hadden nog wat vrije kilo’s en komen er zo mooi vanaf.

Volgens m’n slimme horloge was het een flinke work out, en dat voel ik de dagen daarna ook nog zo!