Wat een start!

Gelukkig nieuwjaar!! En wat een start was het voor de moestuin, want mijn zaden pakket kwam binnen, yay! In mijn vorige blog schreef ik al over de keuzes die ik aan het maken was en nu zijn ze dan binnen!

De zaden zijn binnen!

Wat zijn het er veel hè, ik ben helemaal blij er mee!

Eenmaal over het internet struinend en mijn hersenen krakend groeide mijn lijst met wanna haves en must haves gestaag… Oh die leuke gekleurde snijbiet, en paprika’s met een chocolade kleur, gele courgettes, roodbloeiende erwten, bietjes met gekleurde ringen van binnen, fles pompoen, HEBBEN!!

En we hebben het nog niet eens over sommige fantastische namen die ze aan de groenterassen, in de loop der tijd, hebben gegeven: de doperwt Marktveroveraar, Spinazie Amsterdams Reuzenblad, Prei Blauw Groene Herfst en Spitskool Grey Hound (want met 2 honden in huis moest ik die natuurlijk ook HEBBEN 😉 ) Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Kleurtjes, een must have in de moestuin

En dan een echt Miek ding: kleurtjes!! Ik bestelde bietjes, radijsjes, worteltjes, tomaatjes en snijbieten in alle mogelijke kleurtjes mixen. De basilicum is er in de mix, net zoals de lila lenteui. En natuurlijk eetbare bloemen, mooi en lekker! Ik wil gewoon graag wat moois en kleurrijks op mijn bord hebben liggen, kan er niets aan doen 🙂

Tot slot een boon die bovenaan mijn lijstjes stond, op school noemden we hem ‘ de toverboon’. Het is een paarse boon, die groen verkleurd als je hem kookt, echt waar! Toen ik met school op de markt stond, waren deze niet aan te slepen, een echte hardloper, mensen kwamen vol verbazing terug: de boon verkleurde echt! En ze namen weer nieuwe mee.

Nu kan ik druk aan de slag met alles in een zaai schema te zetten en de indeling voor het kasje moet ook nog ‘even’ worden gemaakt. Ik voorzie zomaar dat ik nu al teveel heb voor wat kan, maar ik ga het allemaal proberen erin te proppen. Ook bestelde ik een zaaiagenda, die wordt op dit moment gedrukt en heb ik eind januari waarschijnlijk in de brievenbus liggen. Maar daarover een volgende keer, meer.

De zaden bestelde ik voor het grootste gedeelte bij Zaden enzo. Ze hebben mooie kleine verpakkingen voor een dito prijs. Keurig netjes verpakt en verzonden, duidelijke etiketten, een aanrader wat mij betreft!

Plannen en kiezen

Zodra ik wist dat we de tuin kregen, ben ik direct aan de slag gegaan met een teeltplan. De naam zegt het al: dat wordt plannen 😉 We hebben de tuin opgemeten en de vakken die er al lagen. De tuin was al opgedeeld in 10 vakken, 5 aan iedere kant van het middenpad.

De helft van de tuin gaan we gebruiken voor de hop te telen en de andere helft wordt dus groentetuin. Ik wil de vakken structuur met de 30×30 tegels graag behouden, je hebt een paadje waar je op kan staan en de tegels zijn er toch al.

Wel worden het 6 vakken, dus een vruchtwisseling van 1 op 6. En er komt een stukje voor vaste planten en fruit etc. Van de hop komt er om te beginnen 1 rij, de ruimte die we dan overhouden willen we gebruiken voor (eetbare) bloemen en kruiden. Er is ruimte voor 2 rijen hop, dus uitbreiden in soorten kan altijd nog.

We gaan een nieuw schuurtje zetten en hier tegen komt een kasje die we over kunnen nemen van vrienden.  Zoiets gaat het worden:

Het teeltplan

Lijstjes

Ik heb een lijstje gemaakt van alle groentes die ik in de tuin zou willen hebben, en die we ook lusten (heel belangrijk 🙂 ) En die vervolgens weer opgedeeld in de vakken van het teeltplan.

Toen ik deze plannen allemaal op een rijtje had, ben ik het internet opgedoken om me te gaan onderdompelen in alle soorten en maten groentes die er tegenwoordig zijn. Sommige ras namen wist ik me nog te herinneren van mijn schooltijd, veel meer ook niet. En wat zijn er leuke dingen bij gekomen aan kleurtjes en mogelijkheden wauw! Keuzes, keuzes, keuzes….

Uiteindelijk kom ik uit bij een dame die zelf ook een moestuin heeft en haar zaden verkoopt voor een mooi prijsje, met een normaal aantal zaden in een zakje. I.p.v. heel veel waar je met de helft niets doet, en dus wel voor betaald. Ik wil namelijk zoveel mogelijk zelf in mijn eigen zaad gaan voor zien, dus ik heb niet heel veel nodig voor het eerste jaar. Ook op  verschillende Facebook groepen wordt er actief geruild met zaden, superleuk!

Munt stekjes

Regelmatig haal ik verse munt uit de supermarkt, dit moest dus ook echt in de tuin komen! Dus ik ben begonnen met het stekken van de munt uit de supermarkt, ben benieuwd of het mooie, volle planten gaat geven.

Ook de verse tijm uit de supermarkt is inmiddels gestekt en krijgt worteltjes.

Inmiddels is de tuin helemaal gespit, en heeft hij echt puik werk afgeleverd! Er zijn nog meer wortels  door hem uit getrokken en deze zijn allemaal netjes op een bult in het middenpad gelegd. Super!

Kennismaken en een niet gewenste gast

Als het hoge onkruid van de tuin af is en alle paardenbloemen zijn uitgespit, willen we de 30×30 tegels die nu de vakken markeren, op stapelen op het middenpad. Zo krijgen we een mooie lange baan tuin, waar je makkelijk met de frees over kan.

We lopen naar ons tuintje toe en zien een rookwolk: er zou toch niet iets in de fik staan?? Het blijkt de kachel van een schuurtje verderop te zijn, die flink staat te roken. We zwaaien naar onze iets-verderop-tuinbuurman en hij nodigt ons uit. In het schuurtje van deze buitenlandse tuinbuurman brandt een zelfgemaakt houtkacheltje lekker warm, en er is nog een meneer aanwezig. We krijgen kopje heerlijk warme (en mierzoete) koffie aangeboden en raken aan de praat.

Hij vertelt over zijn kas en tuin, de man blijkt een waar groot grondbezitter te zijn, wat heeft hij veel tuinen! En alles ligt er keurig netjes gespit bij.

We vertellen over onze tuindroom en hij is blij dat de tuin nu  weer van iemand is. Want een tuin vol onkruid waar niets aan gebeurd, is ook voor je buren een plaag.

De andere meneer zegt onze tuin wel te kennen, ook de vorige eigenaar kende hij. Maar er is al een paar jaar weinig aan gebeurd, en er zit ‘gek’ onkruid in, ‘niet goed’. Ik vraag of hij de distels en de paardenbloemen bedoeld: nee, een ander onkruid maar hij weet het woord niet. Het zit vooral aan een kant van de tuin en je komt er slecht vanaf.

Vriendlief en ik drinken onze koffie op, bedanken de super aardige mannen en gaan weer aan de slag.

Alle tegels zijn opgestapeld op het middenpad.

Dan stapt er een oude man over het pad, op de klompen, type polder pionier. Ik krijg een hand, waarvan de botjes in m’n hand kraken, zo stevig is die en we raken aan de praat. Het is onze directe buurman, ook hij verteldt dat er inderdaad 3 jaar niets aan de tuin is gebeurd. Soms haalde hij het echt hoge onkruid weg, zodat het niet in zijn tuin uitzaaide. Maar er zit ook pispotjes in… Pispot? Haagwinde? HELP!

Mijn alarmbellen gaan af, dat is wat de andere tuin buurman bedoelde met ‘gek’ en ‘niet goed’ onkruid. Pispotjes oftewel haagwinde wil je echt niet in je tuin, kak!

De man heeft al zo lang een moestuin en ik vraag hem wat we er aan kunnen doen, om het beste deze niet gewenste gast te laten verdwijnen. Zijn antwoord is: spitten met een voor, zoveel mogelijk onkruid en troep, zo diep mogelijk stoppen.

Vriendlief en ik kijken elkaar aan: eigenlijk wilde we spitten voorkomen: het zet je bodemleven totaal op zijn kop en er gaan veel goede bacteriën dood. Daarnaast is het fysiek een uitdaging en hebben we niet veel tijd meer voor de vorst om het te doen. Lees: er is volop werk deze en volgende maand. De buurman neemt wat boerenkool mee van zijn tuin ‘ voor het avondeten’  en vertrekt weer.

We kijken elkaar aan: dan toch maar spitten? Maar wanneer en hoe dan? Het is al december, en ze geven wat kou af de komende periode. Ik zelf heb er de kracht letterlijk niet voor en als vriendlief begint en het schiet hem in zijn rug, kan die langere tijd niet werken en hebben we een grotere uitdaging. De frees is nu geen optie meer, dan verspreid je het onkruid je het alleen maar nog verder over de tuin.

We besluiten raad te vragen bij de buitenlandse tuin buurmannen, ze zitten hier al lang en hebben veel tuin. Misschien weten zij iemand die het voor ons kan spitten of wil helpen?  Vriendlief komt al snel met de andere meneer die bij de tuinbuurman zat terug, hij wil het wel voor ons doen! We spreken een bedrag af en dat wij de tuin zo leeg mogelijk maken, zodat hij lekker zijn gang kan gaan.

‘Komt goed’ we geven elkaar een hand, geregeld!

Stap 1: onkruid eruit

Zoals eerder gezegd: aan onze tuin is lang niets gedaan en hij staat vol onkruid. Ik zie vooral heel veel distels, herderstasje, paardenbloem en gras. Al met al geen ongelooflijke problemen, ik wil alles er zoveel mogelijk uit halen en de wortel onkruiden, zoals de paardenbloem, graven we uit. Dan de frees erover en klaar!

Klinkt makkelijk niet?

We beginnen met het trekken van de distels, waar kunnen we die laten? Is hier ergens een afvalplek? We vragen het aan een mede tuinder die druk aan het spitten is: nee een afvalplek is er niet. Veel mensen hebben een compostbak, of zelfs twee.

Op onze tuin staat ook een bak, met veel grond erin en ik zie sporen van distels en nog veel meer onkruid, bramen etc. Niet iets wat ik weer over mijn tuin zou willen uitspreiden. Liever wil ik dat ding weg hebben, met alle ‘vuile’ grond, maar dat is iets voor later.

Er zit niets anders op dan de distels en uitgespitte paardenbloemen mee te nemen naar huis en ze daar weg te gooien.

Na een half uurtje werken en spitten, zitten alle 4 de kisten bommetje vol onkruid, er ligt zeker nog voor 4 kisten op de paden en we zijn nog niet op een kwart van de tuin… Oh jongens, dit wordt een klusje, en waar laten we het spul??

We proppen zoveel mogelijk in de kisten, zetten ze achterin de auto en gaan naar huis.

Vooral doorgaan..

De dag daarna rij ik nog even met mijn tuutje langs, en vul de kisten weer, vriendlief is aan het werk dus ik sta in mijn eentje onkruid te spitten. De volle kisten passen niet in mijn tuutje en laat ik staan, scheelt mij ook een hoop zwaar gesjouw.

We besluiten een groot bouw zeil te halen en spreiden dat achterin de auto uit,  en nemen de kruiwagen mee. Vriendlief zet de kisten vol onkruid in de kruiwagen en leegt ze vervolgens in de auto. En loopt zo heel wat keertjes heen en weer.

Auto vol onkruid

Het weer is druilerig, het regent een beetje, de klei plakt aan je laarzen en je glibbert over de paden. Terwijl het lijkt alsof je met ongelijke plateauzolen loopt. Echt romantisch en lieflijk is het niet 😉

Maar kop op: we zijn nu allebei vrij in deze drukke periode, aanpakken en door gaan!

Precies na de middagpauze melden we ons bij milieustraat in het dorp en laten we al het onkruid bij hun achter.  We hadden nog wat vrije kilo’s en komen er zo mooi vanaf.

Volgens m’n slimme horloge was het een flinke work out, en dat voel ik de dagen daarna ook nog zo!

Het begin…

Een moestuin, das echt heeeel veel werk hoor! Dat is wat ik om me heen hoorde toen ik mensen vertelde dat we een volkstuin hadden genomen.

Hoe kom je er op om een moestuin te nemen?

Het begint met de nieuwe hobby van vriendlief: bier brouwen. Om precies te zijn: zijn eigen bier brouwen van start af aan. De zolder wordt omgebouwd tot brouw ruimte waar je ook gezellig kan zitten en de jacht op de perfecte ketel en andere benodigdheden wordt geopend.

En zo zitten we op de bank en krijgen we het over hop, vriendlief vertelt enthousiast over een kennis die ook brouwt en heel veel hop in zijn tuin heeft staan. Eigen hop is gunstig, het is goedkoper en doordat het ergens groeit krijgt het een specifieke smaak mee van die plek. Ik snap hem helemaal, maar hop is een plant die flink kan woekeren als hij de ruimte krijgt en mega hoog wordt. Ik kijk naar onze achtertuin en de conclusie is: vol. En ik zie het niet zo zitten om draden te spannen over mijn tuin heen , vol met hop. Het is een mooie plant, maar er zijn grenzen.

Dus ik denk aan: een volkstuin! Daar kan je mooi je hop in kwijt, en kan ik nog wat gezellige groentes laten groeien.

Op zoek naar een moestuin

Op internet kom ik op de site van de plaatselijke volkstuin vereniging terecht en besluit er een mail aan te wagen, waarin ik vertel wat waar we naar op zoek zijn. En dat we hop willen telen, dit een zeer hoog gewas is (het kan 5-7 meter worden) en ik daarbij graag nog wat gezellige groentes wil verbouwen.

Ik mail wat heen en weer met de beheerder en ze hebben nog ruimte. We moeten alleen wel rekening houden met de schaduw die de hop het werpt, zodat we andere tuinders niet daarmee in de weg zitten, klinkt goed!

Vriendlief is nog nooit op het volkstuincomplex geweest, dus dezelfde middag stappen we in de auto en rijden er heen.

Op het volkstuincomplex is het een drukte van belang: de jaarlijkse mest is gearriveerd en ligt te dampen op de parkeerplaats. Overal is men druk bezig met kruien en het verspreiden. We zien leerlingen van een basisschool die daar hun ‘buiten lokaal’ hebben en lopen een rondje langs de tuintjes.

Als we bijna klaar zijn spreekt een man ons aan: “zo aan het rondkijken?” “Ja” zeg ik en ik geef een korte versie van het verhaal hierboven. “Ah dan ben jij Annemiek!”. “Euh ja”, ik krijg een hand en het blijkt de beheerder te zijn, waar ik die ochtend mee gemaild heb! Komt dat even mooi uit! Hij heeft een lijstje bij zich van alle tuinen die vrij komen en we beginnen aan een spontane privé rondleiding.

We zien een tuin die ons wel bevalt, er is al een tijd niets aan gebeurd, staat vol onkruid en heeft een vervallen schuurtje, wat rot is en eraf moet. Maar de ligging is gunstig voor ons en de hop. De tuin is 1,5 are, oftewel 150 m2. ’s Avonds hakken we de knoop door en stuur ik een mail aan de beheerder: we hebben officieel een tuin!

En nu kan het echt gaan beginnen!

De tuin zoals we hem tijdens de bezichtiging aantroffen